W latach 1991–1996 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Dyplom zdobył w Pracowni Technik Wklęsłodrukowych prof. Andrzeja Kabały. W 1996 roku wziął udział w ogólnopolskiej wystawie „Marcowe Gody 3” w łódzkim Muzeum Artystów. W 1997 roku na „27. Konfrontacjach Fotograficznych” w Gorzowie Wielkopolskim zdobył nagrodę Grand Prix. Aktywnie wystawiał swoje prace w Polsce i za granicą do 2003 roku. Od 2013 roku do dzisiaj nieprzerwanie realizuje cykl obrazów olejnych, którego część pokaże publicznie po raz pierwszy w ramach Warsaw Off Art 2026.
W jego obrazach czas staje się jednym z mediów. Artysta poszukuje cielesnej obecności i odczuć, jakie towarzyszą ciału przykrytemu skórą, ale przede wszystkim organom wewnętrznym – delikatnym naskórkom poezji istnienia. Odczuć być może najbardziej intymnych z dostępnych ciału. Nie interesuje go przedstawienie, ale stworzenie cielesnego ekwiwalentu, który istnieje sam przez siebie – dąży do ontologicznej niezależności i pełnej autonomii organizmu obrazu. Według mnie to ważna próba redefinicji obrazu ludzkiego ciała we współczesnym malarstwie.
Adam Rarngoc
Łódź, 29.06.2026
Between 1991 and 1996, he studied at the Academy of Fine Arts in Łódź. He received his diploma from the Intaglio Techniques Studio of Professor Andrzej Kabała. In 1996, he participated in the national exhibition Marcowe Gody 3 at the Artists’ Museum in Łódź. In 1997, he was awarded the Grand Prix at the 27th Photographic Confrontations in Gorzów Wielkopolski. He actively exhibited his work in Poland and abroad until 2003.
Since 2013, he has been continuously developing a series of oil paintings, part of which will be presented to the public for the first time as part of Warsaw Off ART 2026.
In his paintings, time becomes one of the media. The artist searches for bodily presence and the sensations associated with the body covered by skin, but above all with the internal organs — the delicate layers of the poetry of existence. Perhaps these are the most intimate sensations available to the body. He is not interested in representation, but in creating a bodily equivalent that exists in its own right — striving for the ontological independence and complete autonomy of the organism of the painting. In my view, this constitutes an important attempt to redefine the image of the human body in contemporary painting.
Adam Rarngoc
Łódź, 29 June 2026
